Jako beznadziejna serialoholiczka stalam sie wlascicielka dwoch pierwszych sezonow srialu JAG. Co sobie bede zalowala. Odpalam.

Niestety wraca do sklepu. Sukienka przewidziana na sylwetke klepsydry, ja jak na klepsydre mam 10cm za duzo w pasie. Czyli albo pas bedzie dobry, a w biodrach za duzo albo w pasie za duzo, ale biodra beda idealne.
Nie ma tak dobrze.

Kończy mi się urlop i to nie jest coś  co mnie cieszy. Ale poki co jeszcze trzy dni i z tego jestem zadowolona.
W ramach przyjaźni wczoraj towarzyszyłam starszej znajomej w wędrówce od NFZtu do poradni wad słuchu. W poradni jest też punkt naprawy aparatów   słuchowych. Otóż   była to bardzo pouczająca pielgrzymka. Dofinansowanie do aparatu słuchowego przysługuje raz na piec lat. Mojej znajomej te pięć  lat minęło w połowie września. W lutym dostała ponowne skierowanie i udała się z nim do NFZtu. Kolejka wynosiła ok. 6-7 miesięcy, a wiec dostałaby aparat gdzieś w październiku czyli po 5 latach. Ale nie, to nie jest takie proste. Wniosek należy złożyć 5 lat później, a nie wcześniej. Zabrała się wiec z tej przyjaznej pacjentowi jednostki i pojawiła się tam znowu wczoraj. Nikt jej nie poinformował, ze wniosek jest ważny 30 dni, wiec nic nie załatwiła. Oczywiście, że sama sobie winna, bo powinna spisać sobie wszystkie możliwe pytania i zadać je lekarzowi. Lekarz sam nie musi o tym informować, on w końcu jest od leczenia.
Natomiast ja dowiedziałam się jak w tej instytucji wygląda zasada szybkiego reagowania. Gdy tylko wyraziła grzecznie, nie podnosząc głosu swoje zadowolenie, z końca sali odezwała się sojuszniczka i powiedziała, ze do panie ze stanowiska 7 (tam, gdzie siedziała moja znajoma) dzwonili z socjalnego i ma oddzwonić. Pani zza biurka akurat spojrzała w moją stronę i zobaczyła szeroki ironiczny uśmiech. Dowiedziałyśmy się tez, ze nowy aparat co piec lat to zwykła fikcja, żeby nie powiedzieć propaganda. Na pytanie odnośnie długości kolejki pani odpowiedziała, ze wnioski leżą od końca ubiegłego roku.
Podsumowując: Jak dostanie aparat i dofinansowanie w połowie 2012 to będzie sukces. I tym sposobem aparat się dostaje co 7 lat, a nie co 5 lat. Ale w papierach mają co 5 lat i jest ok.
Znajoma stwierdziła, ze trzeba będzie zacisnąć i tak już zaciśnięty pas i kupić na raty nowy aparat.
W punkcie naprawy aparatów kolejny bałagan, który wprowadzała sama pani zza biurka. Jest to przychodnia, gdzie jest lekarz, robi się wyciski do aparatów i te aparaty naprawia. Za każdym razem, kiedy ktoś przychodził do naprawy, pani polecała wejść do pana i przedstawić sprawę. Wchodziło się do pana, pan wypraszał, bo robił aparat, pacjenci się w poczekalni się nie wtrącali, po czym się okazywało, że część osób była do wycisku, a część z aparatami do naprawy. Wystarczyło, żeby pani poinformowała, że jest kolejka i proszę zapytać kto ostatni. Jak się jest pierwszy raz, to się nie wie jak to wszystko wygląda.

W CCC mierzyłyśmy buty. Obok nas rodzinka – mama w wieku około sześćdziesiątkowym, córka przed trzydziestką i jej małżonek. Zajmowali trzy z czterech siedzeń. Na jednym mamuśka, na drugim zakupy, na trzecim pudło od butów. Kiedy grzecznie poprosiłam w końcu, żeby się ścieśnili miałyśmy  od razu trzy dodatkowe siedzenia.  Trochę się zdziwiłam, ale co tam.

Poszłyśmy do McDonald’sa na ciastka. Dawno nie byłam w Realu to i się zdziwiłam zmianami. Jakoś tak przytulniej się tam zrobiło, o ile można mówić w takim miejscu o przytulności.  Tylko ludzie nadal nie potrafią się zachować. Cztery barbie w wieku balzakowskim z pełnymi tacami nie potrafiły trafić do kosza na śmieci z pozostałościami po biznes lunchu.

Sarah B. w pokoju obok śpiewa o bielszym odcieniu bieli. Dla mnie jednak jedyną słuszną wersja tego utworu jest ta:



Chociaż nie ukrywam, że Annie Lennox też  pięknie śpiewa o bieli.

Po stu latach nie zaglądania na demoty, dziś postanowiłam tam zajrzeć. Nie da się ukryć, że ta słodka, różowa wata cukrowa, jaką jest tło strony, nieco mnie przeraziła.